50 lecie istnienia parafii MB Różańcowej w Orzechowcach

Ballada o szczęściu (przetoczona na kazaniu)

Był sobie las, zielony las, a w lesie sejm burzliwy,
bo zwierząt chór prowadził spór, co znaczy być szczęśliwym.

Więc bury miś, kudłaty miś, pomedytował krótko:
szczęśliwym być to miodek pić i mieć porządne futro.

Pracować wciąż i piąć się wzwyż - orzekła mała mrówka,
a ślimak rzekł: mieć własny dom z garażem i ogródkiem.

A polny wiatr, obierzy świat, przyleciał z końca świata:
Szczęśliwym być, to znaczy żyć, nie robić nic i latać!

Zasępił się posępny sęp i rzecze zasępiony:
- a czy ja wiem? szczęśliwszy ten, kto ma silniejsze szpony!

Przyleciał kos i zabrał głos i rzekł niewiele myśląc:
- szczęśliwym być, to z losu drwić i gwizdać na to wszystko!

Aż nagle ktoś na pomysł wpadł, wśród sporów i dociekań:
- a może by, a może tak, zapytać się człowieka?

I właśnie tu, aż mówić wstyd skończyła się ballada,
bo człowiek siadł, w zadumę wpadł i nic nie odpowiada.

Broszura 50-lecia

Kaplica Porcjunkula

        Południowo-wschodnia część Orzechowiec od strony Żurawicy za tzw. "szańcem" lub droga szańcową jest zamieszkiwana przez osadników w większości przybyłych z Żurawicy na początku XX wieku. Stąd też rejon ten nazywany był początkowo parcelacja. Nazwa powstała od parcelacji pól dworskich. Po wojnie częściej używaną nazwą jest Barszczałówka.

Zbudowana wzdłuż osady droga kamienna w okresie powstawania "Twierdzy Przemyśl" ( przełom XIX i XX w) przetrwała w dobrym stanie do 1987, kiedy to położono nawierzchnie asfaltowa, a w roku 2016 została zmodernizowana wg. standardów europejskich. Droga ta zapewnia połączenie z Przemyślem przez Duńkowiczki lub Bażantarnię. Do Parafii Orzechowce z Barszczałówki jadąc samochodem trzeba pokonać odległość ok. 4 km.

Z Barszczałówki w roku 1982 został wyświecony na kapłana pierwszy duchowny Parafii Orzechowce o. Stanisław Wardęga - z Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów. Idea budowy kaplicy "Porcjunkula" zrodziła się w roku 1985 w gronie rodziny Wardęgów. Miejsce pod budowę wybrano na najwyższym wniesieniu zwanym "pagór" naznaczonym potyczkami militarnymi w czasie I oraz II Wojny Światowej.

Całości prac przy budowie kaplicy przewodniczyli bracia: Zygmunt oraz Stanisław Wardęga. Projekt budowlany wykonał arch. Ireneusz Ratajczak z Piły. Bryła obiektu została oparta na rzucie serca, natomiast fasada zwieńczona u góry krzyżem wraz z dzwonnica. Rodzice Kazimierz (zm. 1990r.) i Weronika (zm. 2015), którzy byli duchowymi animatorami tejże budowli dali swoje imiona dzwonom. Elementy artystyczno-religijne kaplicy to;

• sgraffito przedstawiające Ukrzyżowanego wraz ze św. Franciszkiem,
• witraże z treściami zmartwychwstania oraz symbolami maryjno-franciszkańskimi, 
• figura św. Franciszka wykonana w piaskowcu.
  

Budowniczowie oraz wykonawcy tejże kaplicy to; arch. Tadeusz Lagiewski - wystrój wnętrza, inż. Tadeusz Meissner - nadzór budowlany, Józef Blach - prace murarskie (wszyscy z Wrocławia), Bracia Józef i Tadeusz Geppert - stolarka i metaloplastyka (z Nowej Soli), prof. Józef Polak - rzeźba św. Franciszka w piaskowcu (z Krakowa), ks. Andrzej Sośniak (z Wałcza) - zaopatrzenie i transport materiałów budowlanych.

N.B.: Od roku 1989, kiedy to kaplica została poświęcona, 2 sierpnia odbywa się tu odpust ku czci Matki Bożej Anielskiej. Odpust Porcjunkuli nawiązuje do kaplicy w Asyżu przy której św. Franciszek zgromadził pierwszych braci oraz założył Zakon. Przy tej kaplicy zwanej Porcjunkula (cząsteczka kościoła), święty wyprosił odpust darowania kar doczesnych za popełnione grzechy.



Czytelniku tejże witryny, jeśli będziesz na Barszczałówce wstąp na Zdrowaś Mario do Porcjunkuli.